Showing posts with label subersibo. Show all posts
Showing posts with label subersibo. Show all posts

Tuesday, December 22, 2015



it's "KAPWA" written in ancient philippine script called baybayin. kapwa translated in english, means shared identity, togetherness, or brotherhood. a simple reminder of sharing one's self to others. 

Thursday, December 18, 2014

New Bilibid Prison: A Miniature Version of Philippine Society


Maraming Pinoy ang nagagalit ngayon dahil sa maingay na issue ngayon sa New Bilibid Prison wherein may isang inmate ang napagalamang nakapag-produce ng isang platinum award winning album at nakapag-concert pa all inside the prison. Kung wala kang ideya sa sinasabi ko, tangina ka, wala kang kwentang Pilipino - Joke!

Eto siya oh:



Unang tingin mo pa lang sa larawang ito, alam mo na agad na may mali. Dilaw na Ray-Bans na tinernohan ng pink na lip stick? Ang sakit sa mata! Siya si Herbert Colangco pero mas trip nyang makilala sa pangalang Herbert C. (Wow! Anlaki ng pinagkaiba eh no?!). Ipinakita sa balita kung gaano ka-burgis ang supposed to be "kulungan" ng dating bank robber na ito kaya't sige ngayon sa paglabas ng mga naga-alburotong butchi ang mga "perpektong" netizens.

Pero kung ako ang tatanungin, may mali ba sa pag-produce ng musika habang nakakulong ka at ine-expect na magbagong buhay? Wala. May mali ba sa pagpasok ng mga mamahaling gamit? Uhhhm...

Bale ganito kasi yun eh, mayaman si Colangco (galing man sa masama o hindi, basta mayaman siya). Ayon sa mga interviews at mga balita/chismis, tumutulong siya sa mga mahihirap nyang kakosa. With that, pwede rin nating i-assume na nakakatulong sya sa pasilidad at sa mga programa sa loob ng piitan. Kung ikaw ang warden at nag-alok ng tulong ang isang mayamang inmate, given na wala naman kayong pondo mula sa kamoteng gobyerno, aba'y tatanggi ka ba? Kung oo, tanga ka. At dahil malaki ang pakinabang mo sa isang tao, syempre mahirap din naman humindi kapag siya na ang dumaing ng pabor sa iyo. So ayun.

Hindi ko sinasabing tama, pero it makes perfect sense.

Ngayon, ang hindi ko ma-gets ay kung bakit mas pinagiinitan itong si Colangco (na di mo mawari kung silahis o sadyang metrosexual lang na kriminal) samantalang may mga drug lord ang nahulihan ng matataas na kalibre ng baril at mga kagamitan sa pagtimpla ng shabu. Bakit?

Dahil sa mainstream media at sa bandwagon culture ng mga "matatalino" nating netizens.

Una sa lahat, karamihan sa mga nagdudunung-dunungang netizens na yan ay mga wala naman talagang alam. Basta maingay ang isang isyu, talon agad pasakay sa bandwagon - wala nang isip isip pa. Napakaraming isyu sa lipunan ang hindi naman nabigyan ng ampat na atensyon dahil syempre hindi masyadong in-expose sa ABS-CBN at GMA News tulad ng mga extra judicial killings, yung Hacienda Luisita Massacre, at marami pa. Isang magandang halimbawa sa kulturang ito ng mga netizens ay yung isyu ng Pork Barrel Scam.

Matagal nang may katiwaliang nagaganap sa gobyerno pero ano? Nabulabog lang talaga ang bansa nang kumalat sa speryo ng internet ang mga larawan at video ni Jean Napoles na nagbubuhay prinsesa at uma-aura kasama si Justin fucking Bieber. Oh, di ba? Doon lang naumpisa yang mga imbestigasyon sa PDAF na yan?

Walang mali don pero ang point ko lang is, palagi lang nakafocus ang mga atensyon natin sa kung anong lalabas sa TV at kung anong kakalat sa internet.

Mabalik tayo sa bilibid:

Ang sarap daw ng buhay sa bilibid sabi ng ibang mga netizens pero ipupusta ko ang betlog ko, hindi naman yan magpapakulong kapag inalok mong doon na sila tumira. Oo, may mali sa sistema ng bilibid pero kung totoong mas mabuti nga ang buhay nila sa loob at mas mahirap ang buhay mo, hindi kasalanan ng tao iyon - kasalan iyon ng estado. Anong isyu ninyo, yung preferential treatment? yung inequal na karapatan at opportunity sa loob ng bilibid? Asa ka! Pantay-pantay mo mukha mo! Tumingin ka muna sa paligid mo, nasaan ang pantay-pantay dyan? 

Ang bilibid (sa tingin ko) ay isang maliit na version ng Lipunan ng Pilipinas:
  1.  Masikip
  2. Wasak sa pondo
  3. Paraiso ng makapangyarihang mayayaman
  4. Impyerno sa mas nakararaming mahihirap
Kung natatawaka  sa hitsura ng mga jejemon at mga iskwater na ni-hindi mo makausap nang maayos at may respeto,  wag ka na muna umasa ng equality sa lipunan.

Habang maraming botante ang silaw na silaw sa kasikatan at pagiging "generous" imbes na kilalanin at alamin ang mga credentials ng mga politiko, wag ka munang umasa ng pagbabago.

Habang hawak sa bayag ng mayayamang negosyante ang mga supposedly "leaders" at "authority" ng bansa, wag ka na munang mangarap nang gising.

Isang maliit na bersyon lang ng Pilipinas ang Bilibid. Bago ka magalit sa buktot na sistema nito, magalit ka muna sa buktot na sistemang nagaganap in a larger scale. At kung wala ka namang ginagawa para mabago ito bukod sa pagsakay sa bandwagon ng mga "matatalino", eh leche ka, manahimik ka na lang siguro. 

Sunday, December 30, 2012

malinis ba ang iyong bayag?

ilang mga daliri na naman kaya ang magiging piniritong longganisa ngayong bagong taon? yung wakwak, nagmamantika at mapulang longganisa. ilang maliliit na tindahan kaya ang masusunog? ilang mga bahay ang matutupok? sa pagpitada ng bagong taon, kasabay ng maingay na tugtugan, putukan at walang kamatayang bidyoke sa kalye ay mayroon siguradong mga umiiyak.

pero sigurado rin ako dito:

masayang masaya na naman ang mga malalaking negosyante ng mga paputok. hindi yung mga nakikita mong nagbebenta sa mga maliliit na tindahan kundi yung mga nagsu-supply. yung mga hindi nasusunugan ng puwesto. yung mga hindi nahuhulihan ng illegal. yung mga nagpapatakbo sa makinarya ng konsumerismo ng bansa.

tama, ang mga malalaking negosyanteng intsik na di kayang kantiin ng mapurol na pangil ng ating saligang batas. at bago pa umangal ang iba, oo. karamihan sa kanila ay mga intsik (o may lahi). tanungin mo pa sila henry sy, lucio tan at pati ang president mo. silang mga may-ari at nagpagawa ng mga kalsada, gusali, negosyo at kung anu-ano pang shit. silang mga pinagkakautangan ng loob ng mga paaralan, simbahan at pulitiko na every year ay may libre pa-tikoy pa. silang may kontrol sa igagalaw ng puppet nating bansa (na itinuturing nating "malaya") at sa media sa kung ano lamang ang gusto nilang ibigay na impormasyon sa masang pilipinong panatiko ng mga reality shows at teledrama. oo, hindi man sila nagsisinungaling sa atin, pero hindi rin naman nila sinasabi ang lahat ng katotohanan. hindi tayo bulag sa katotohanan, tayo ay binubulag sa katotohanan. ipinapakita lang nila sa tv ang mga maliliit na mga kriminal na nagnanakaw, pumapatay at nanloloko ng kapwa dahil sa kalam ng sikmura. pero hindi nila pinapakita ang mga sarili nilang mismong nagnanakaw at pumapatay sa ating bansa. gusto nilang mapaluha tayo sa mga nagdarahop na mga maysakit at nasalanta na inaabutan nila ng relief goods at sa mga batang nabibigyan nila ng libreng tsinelas kahit na ang dapat na ibinibigay nila sa mga ito ay libre at dekalidad na edukasyon.

kaya ngayon, harap-harapan man tayong nakawan, wala tayong magagawa dahil hawak nila tayo sa bayag. paalam, spratly islands.

at ngayong papasok na naman ang panibagong taon, sapat na sana para magtimpi ka pa sa mga kabullshitang nagaganap sa paligid mo. sa halip na tumunganga sa mga fireworks display, tumalon-talon at gawing longganisa ang mga daliri mo, bakit di ka maupo sa harap ng computer at iadd ako sa facebook? joke. ikaw ang bahala kung pano mo sasalubungin ang bagong taon - nakapolka dots man o stripes o hubo't hubad. araw ng kamatayan ngayon ng pambansang bayani at malamang dismayado sya sa naging resulta ng pagpapabaril nya sa likod. wala naman syang paki sa isang lumang rebulto o kung nailagay man ang ulo nya sa piso dahil namatay sya para sa tunay na kalayaan - hindi para sa mga recognition at mga karangalan shit na yan. okay, balik sa topic. ikaw nga kasi ang bahala kung pano mo sasalubungin ang panibagong taong parating. at oo, ako na paulit-ulit dahil gusto kong lang mailahad nang husto ang aking punto. ikaw ang bahala kung paano mo titingnan ang lipunang ginagalawan mo - matuto kang magisip o manatili kang bulag sa katotohanan. pero ang tanong ko sayo:

hanggang kailan ka magpapahawak sa bayag? malinis ba yan? nakakahiya naman sa kanila.

Saturday, October 1, 2011

Fall in Love with an ACTIVIST.


Fall in LOVE with an activist because…

You could have the worst hair day of your life, he wouldn’t care…with his way of life, he’s had worse.
You won’t need to take her to a fancy restaurant, fine dining was never her thing…she would rather eat  with her hands in the company of farmers.
 You could shout at him all you want, he would just smile…he does it everyday..to assert for your rights.
 She doesn’t care if you’re rich or poor. After all, she does understand class struggle.
You can be frank about him, in fact, he would like that very much.
Criticism and self-criticism are second nature to him. He always wants to improve himself.
She isn’t afraid to make the first move. Don’t worry she’s no bimbo. 
It’s just that she believes in the equality of sexes. And she’s knows that women hold half the sky. 
When you have a fight, it’s never all your fault. He knows that partly, he was to blame. Because he is a dialectical materialist.
She’s never boring. As long as social injustice and inequality exists, you won’t run out of things to talk about.
She’s very good at sharing her life with someone. Maybe it has something to do with their practice of collective living.
Being articulate is a skill he has come to master. And he will have no trouble telling you how much he loves you.

P.S. There’s a catch. You should know that you’re not the only person who owns his heart. You share it with the poor, the sick, the hungry, and the opressed.
P.P.S. By the time you fall for an activist, give it a week or so, you’ll be an activist yourself. Because if you love and understand her, you would know it’s the right thing to do. 

- mula sa isang aktibistang guro

Tuesday, September 20, 2011

kumbucket kelangan mong mangelam?


dahil bahagi ka at apektado ka ng nagaganap sa lipunan. hindi ka basag na hollow blocks na nakatambak sa bakanteng lote. hindi ka bulaklak ng gumamela na dinidikdik at ginagawang pabula. hindi ka posteng nakatayo lang at iniihian ng mga lasing twing gabi. hindi ka bagay, lugar, hayop, pangyayari o pagkain dahil punyemas hindi naman ito pinoy henyo. 

tao ka. 

tao ka na may mata na siguro nama'y hindi bulag. may tenga na sana rin nama'y hindi bingi. may betlog na umuurong pag giniginaw sa gabi (kung lalaki ka). may damdaming malamang at dapat lang naman ay nasasaktan sa mga kabalintunaang nagaganap sa iyong bayan.

kung bakit dapat kayong makilahok sa malawakang protesta laban sa BUDGET CUT? simple lang, dahil minsan sa mga buhay ninyo ay itinaas nyo nang matuwid ang inyong kanang kamay ay sumumpa ng katapatan sa bayan. kabataan raw ang siyang pagasa ng bayan. pero paano mo aasahan ang mga kabataang walang matinong pinagaralan? EDUKASYON ANG PUNDASYON NG MATIBAY NA LIPUNAN. para hindi tayo nakasandal nang nakasandal sa mas malalaki at mapagsamantalang bansa. hindi tayo inuuto. hindi tayo hina-haras. hindi tayo pinagtatawanan.




kung hindi ka kikilos, wag kang magtataka kung sa mga susunod na taon ay hindi lang planking ang ipagbawal. baka bawal na rin mag-isip. pero pwede pa ring mangurakot, mandaya sa halalan, pumaslang ng aktibista at mang-massacre ng media nang walang pangamba.

tas bawal na rin mag-facebook. lagot na.

Friday, July 29, 2011

Sunday, July 3, 2011

kumbaga sa chess, pawn lang yan.


sinapak o hindi sinapak. sus. ang tunay na trahedya dito ay may kakulangan sa housing bukod sa iba pang social services, para sa mga mamamayang pilipino. bakit nagiging iskwater at bakit kailangan umabot sa marahas na demolisyon? hindi mga suntok ang kailangan kundi paggulpi sa kurapsyon at abuso sa pwesto ng mga opisyal ng gobyerno na nagdudulot ng ibayong kahirapan sa mga kababayan natin.
- (Bautista, 2011)

Friday, July 1, 2011

RESSURECTING DAMASO

di ko alam kung bakit anlaki ng problema ng simbahang katoliko sa homosexual community. di ko talaga mahanapan ng tamang sagot ang tanong kong ito. kung bakit ba malupit ang lipunan sa mga taong gumawa lang ng isang mabigat na desisyon upang maging masaya. bakla, bading, jokla, tibo, obit, tongril, baklush... at kung anu anu pang tawag sa kanilang mga napapabilang sa "third" sex. kung may third sex, anu iyon? bakla o tomboy? edi dapat may fourth sex. kitams, pinagkaitan pa talaga ng ikaapat. edi mag-aaway pa sila. oo, minsan may ilang talaga na nakakasuya at nakakaalibabad tingnan. pero may mga straight din namang mas nakakabadtrip pang tingnan - para bang napagiwanan ng evolution of man. hindi naman nila kasalanan kung naging bakla o tomboy sila. walang masama sa paglihis ng gender preferences. hindi rin ito sakit kaya di sila dapat kaawaan o bigyan ng lunas. hindi ito krisis sa sarili o pagkalito. nagkakaron lang non sa mga nakatago sa aparador. choice lang ang ginawa nila. choice para maging masaya sa sarili. wala silang sinaktan o niyurakang karapatan. 


teka, bago mo ako litanyahan ng mga berso mo sa bibliya. uunahan na kita - wala akong paki dyan. hindi dapat mangibabaw ang relihiyon (partikular na ng kristiyanismo) sa estado dahil una sa lahat, hindi naman lahat ng mamamayan ay kristiyano. wag nating kalimutang diverse ang kultura ng ating lahi. wag ninyong isara ang utak nyo sa mga sarili ninyong paniniwala. so please lang...


ang marriage o pagpapakasal o matrimonya (o kung anu pa mang tawag mo dyan), sa pinakapayak na depenisyon, ay ang pagiisang dibdib ng dalawang taong nagmamahalan. oo, ayon sa family code ng pilipinas malinaw na nakasaad na:
Marriage is a special contract of permanent union between a man and a woman entered into in accordance with law for the establishment of conjugal and family life.
at sinasabi ring isa sa mga requisites ng isang valid na kasal ay:
Legal capacity of the contracting parties who must be a male and a female.
malinaw na malinaw. man and woman. male and female. malinaw pa sa sikat ng araw sa kalagitnaan ng summer. nakasulat ito mismo sa saligang batas ng pilipinas. teka, inuulit ko:

SALIGANG BATAS NG PILIPINAS.

ang matibay at subok na matatag na saligang batas ng pilipinas. matuwid na naipatutupad. walang kinikilingan, walang kinakampihan. walang kaibi-kaibigan. walang kamaga-kamaganak. may ampat na hustisyang tunay nating maaasahan.

tingnan na lamang natin kung anung nangyari sa visconde massacre case.

ang matumal na pag-usad ng trial ng mga amputanginang ampatuan.

ang pagdakip at pagpatay sa mga aktibista.

ang dacer-corbito double murder case, may witness na't lahat ano nang nangyare?

si ate glo, sitting pretty sa kongreso. ganun na lang? 

Tuesday, June 21, 2011

putanginang yan.


anu na nga bang nangyari? sa kalayaan? sa demokrasya? sa pilipino?

PUTANGINANG YAN.

Thursday, March 31, 2011

C'MON KIDS, SING WITH ME!

nanay, tatay ubos na ang tinapay
ate, kuya said na kape
lahat ng gusto ko ay nanakawin nyo
tubig at kuryente ay nanakawin rin
bubuka ang bulaklak, sasara ang bulaklak
nakahubad ang reyna, kekendeng-kendeng pa
tuwad, tihaya, tuwad tihaya
oh yeah yeah
si penpen pasarapin
ang salawal paluwagin
papara ng tamaraw
doon iiyutin
si beth namimilipit
kanyang tumbong namumukadkad
sa harap ng manyak
sayang pula ay ibaba mo na
parokyanong puti, maraming salapi 
sisitsitsitsit sa alabang
sa may kanto, nagaabang
ang babae sa lansangan
nagbebenta ng katawan
ale, ale walang datong
bibitbitin yaring sanggol
pagdating sa malabon
ipagpapalit ng bagoong
mama, mama malaking bakla
palamunin yaring bata
pagdating sa maynila
ang kanyang brief, may mantika

Wednesday, March 30, 2011

eh kasi sa kanila, may pangil ang batas

oo, aaminin ko - nalungkot din ako sa sinapit ng mga kababayan natin sa China.

pero hindi ibig sabihin non na dapat na tayong magalit sa mga chekwa. kahit ba deport lang ang sinasapit ng mga chinese nationals na mismong mga drug lords at may-ari ng mga pabrika ng shabu. nagkataon lang talaga na may kanya-kanyang batas ang mga bansa at nagkataon rin naman na sa China, ang batas nila ay mariing naipatutupad. kumbaga sa aso, hindi lang basta makatahol - marunong din mangagat. tamaan na ang dapat matamaan pero walang pangil ang justice system ng ating bansa. ano na nga ba ang nangyari sa mga pakshet na ampatuan? si ping lacson, ganun-ganun na lang? yung mga mas malalaki at mas makapangyarihang kriminal, nakakanti ba ng mga alagad ng batas? 

maraming nagsasabing unfair ang nangyari pero depende yon kung paano mo titingnan ang buong sitwasyon. unfair ba na kamatayan ang sinapit nila samantalang deport lang ang sinasapit ng mga chinese nationals na nahuhuli sa pinas? hindi. kasi nga ganun ang batas sa kanila. hindi lang naman mga pinoy ang nabibitay sa China, maging mga kababayan rin nila mismo ay nahahatulan ng kamatayan sa parehas na kasalanan. sino naman tayo para baguhin ang sistema nila? wag na nating hilahin pababa ang China. kaya sila maunlad, kasi may batas silang pinaiiral. 


ang hirap kasi sa atin, masyado na tayong nasanay sa konsepto ng "awa" - salamat sa mga programa tulad ng wowowee, wish ko lang at marami pang iba. makakita lang tayo ng nagdarahop, umiiyak o nagdurusa sa TV, naaawa na agad tayo. minsan sa sobrang talim ng emosyong rumarakenrol sa ating mga dibdib, nakakalimutan na nating tanungin, "kung bakit nga ba sila nagkaganyan". gumawa ng krimen ang mga nabitay na drug mule sa china at pagbali-baligtarin mo man ang mundo, ang kasalanan ay kasalanan. hindi ito justifiable ng estado mo sa buhay o kung napag-utusan ka lang. alam mong masama, bakit mo pa ginawa. tingnan mo itong si presidente, sasagutin daw ang kabuhayan at pag-aaral ng mga naulila ng mga nabitay. ewan ko lang ha, pero parang anlabo. willie, ikaw ba yan?

ang pinaka-mainam na lang na magagawa nating mga pinoy ay magpatuloy sa ating mga sari-sariling buhay at wag na lang gumawa ng kung anumang labag sa batas. yun lang naman yon. mahigpit man o hindi, batas pa rin yun. 


Thursday, March 3, 2011

sa mundo ng trends at social norms vol. 2

ang punto ko lang naman tungkol sa post na iyon ay hindi para yakagin ang mga mambabasa na "sige, taralets. halina't mag-aklas!" - hindi ganon. wala akong hinihikayat na mag-rebelde sa magulang, sa gobyerno o kung kanino pa man. kaya't wag nyong isisi sa akin kung ang mga anak o kaibigan ninyo ay biglang naging subersibo at palasuway sa mga batas dahil una sa lahat, wala akong sinabing gayahin ninyo ako at pangalawa, hindi ko naman tiyak kung aabot ba sa bilang ng mga daliri ang aking mga mambabasa.


so ano nga bang punto ng two-part blog na ito?


simple. huwag nyong hayaang idikta na lamang ng lipunan kung paano kayo kikilos, mananamit, mamumuhay at kung anu-ano pang shit. kung sinasabi ng batikang astrologist na si zenaida seva na "hindi hawak ng mga bituin ang ating kapalaran", ganoon din naman ang lipunan. oo, malaking bagay ang mapabilang dito pero may sarili pa rin naman tayong mga utak upang mamuhay nang ayon sa tingin natin ay tama at hindi dahil ayon sa desisyon ng mayoridad. may sarili tayong panlasa, prinsipyo at bayag upang panindigan ang mga kanya-kanya nating trip - basta ba walang nasasagasaang karapatan at walang nayuyurakang apog ng ibang tao. walang basagan ng trip.



Tuesday, February 1, 2011

Sir Arcilla, Sir Ed Villegas and Sir Doti Abaya of the Department of Social Sciences UP Manila. 


Professors in solidarity with their students, staying true to their pledge to enlighten us, transcending the walls of our classrooms and leading each step to the national democratic ideal.